Czarnogóra

Bar to miasto, które większość podróżników traktuje jako tranzyt — prom z Bari, szybkie przesiadanie, dalej na Budvę. Błąd. To portowe miasto z wenecką przeszłością (Antivari — tak Włosi nazywali go przez stulecia) i osmańską historią w głębi lądu rozwinęło kuchnię na przecięciu Adriatyku i Bałkanów: świeże owoce morza prosto z łodzi, grillowane mięso w tradycji bośniackiej, jagnięcina z rożna w cieniu średniowiecznych ruin. Nie ma tu fusion, nie ma amuse-bouche, nie ma sommeliera w fartuchu. Jest za to lepinja wyciągana z pieca o ósmej rano, jest targ rybny gdzie lokalny kucharz kupuje małże zanim ty jeszcze wstaniesz z łóżka, i jest konoba dosłownie wbudowana w mury miasta sprzed tysiąca lat. Jeśli byłeś w Neapolu, Stambule i Oaxaca i wiesz, że najlepsza restauracja często wygląda jak budka z kebabem — Bar jest dla ciebie.

Riwiera pełna pułapek — i garść rodzinnych konob, które trzymają poziom

Wenecka starówka nad zatoką, gdzie ostrygi rosną metry od talerza

Roštilj, rakija i lokale bez gwiazdek — Podgorica je kao što jest.