Kulinarne perełki: Vlora

Byliśmy w cukierni, do której mieszkańcy Vlory przychodzą codziennie od lat, bo wypieki są tu świeże i wykonane z rzemiosłem.

Jedyna restauracja w Vlorze wyspecjalizowana wyłącznie w lakrori — daniu regionu Labëria, którego nigdzie indziej w tej formie nie dostaniesz.

Byliśmy tu z mieszkańcami Vlory, którzy wracają tu regularnie, bo qebap serwowany tutaj to mielona jagnięcina z węglem a nie przemysłowy kebab.

Byliśmy tu za 30 euro na stół — cztery osoby, cztery dania i deser — w miejscu, gdzie włoscy smakosze mówią o domach rodzinnych w Południowych Włoszech.

Byliśmy u właścicielki, która jest obecna na sali nie jako show, ale dlatego że to jej kuchnia i jej gościna, bez menadżera między nią a talerzem.

Jedyna autentyczna gelateria artigianale w Vlorze — w mieście, gdzie włoskie wpływy kulinarne mają historyczne uzasadnienie i gdzie Adriatyk dzieli Albanię od Brindisi zaledwie 80 kilometrami morza.

Byliśmy w tawernie w dzielnicy Veledin, gdzie lokalni wracają regularnie, bo mish i pjekur jest marynowany godzinami i grillowany tak jak powinno się to robić.

Własnoręcznie robione frytki z ziemniaków ciętych na miejscu to w 2024 roku rzadkość nawet w Albanii — i to jest jeden z powodów, dla których lokalni z dzielnicy mieszkalnej przy ulicy 7 Nentori wracają tu zamiast iść, gdzie indziej.

Rodzinny punkt przy porcie, gdzie sufllaqe — albański street food, który różni się od greckiego gyros i tureckiego döner proporcją mięsa do sosu i rodzajem chleba — je się od rana razem z portowymi, zanim turyści wstają.

Byliśmy tu na pierwszej linii brzegowej za 30 euro za świeże ryby z Adriatyku — i wracamy dla ryb, nie dla zachodu słońca.